|
|||
|
|
||
|
||||||
|
Gelukkig heeft Carbethon harten gestolen en een heel fijn warm nestje gevonden bij de familie Nispel in Brunssum! De bedoeling is dat hij ooit de behendigheidsbaan op gaat. Ik wens de nieuwe eigenaren héél veel plezier met hem. Onderstaan nog wat afscheidsfoto's:
Het reutje wat nog bij mij woont, maar nog een baasje zoekt, heet CARBETHON. Uiteraard mag hij straks een andere roepnaam krijgen, want deze roept wat moeilijk hè............... Hij gaat geregeld mee om te socialiseren en ontpopt zich tot een fijne open hond met een prachtig nieuwsgierig karakter, voor de duivel niet bang en veel speel- en apporteerdrift. Hij is dus uitermate geschikt voor iemand die graag iets met de hond zou willen doen. Behendigheid, gehoorzaamheid, speuren of zelf IPO behoort tot de mogelijkheden. Hij is door zijn ietwat wildkleur niet echt zo geschikt om mee te showen. Wel heeft hij zijn beide balletjes, net als al zijn andere broertjes en blaakt van gezondheid! We hebben hem, samen met Aïsha van het D-nest al laten zwemmen Kortom: voor de liefhebber van hondensport is CARBETHON een hele fijne pup en hopelijk komt er iemand die dat graag met hem zou willen doen!
Omdat de pupjes al volledig afgespeend waren en we het verstandig vonden dat ze individuele aandacht gingen krijgen, hebben we besloten om in plaats van de puppie middag ze één voor één af te geven. Dinsdags zijn er eerst drie weg gegaan. Sabine had wat moeite om haar favoriete lichtblauwe te zien vertrekken en Gaby vond het ook wel wat moeilijk, maar we hebben gelukkig het gevoel dat ze allemaal een warm nestje hebben gekregen en dan is het onvermijdelijk natuurlijk............ Woensdags gingen er weer drie, donderdags eentje en zaterdags weer twee, waardoor er nog twee over zijn. Dat zijn Cobar (lichtgroene reu) en Carbethon (donkergroene reu), waarvoor we nog een fijne familie zoeken. Het zijn, net als hun broertjes en zusjes, fijne open hondjes, die van spelen houden, graag speeltjes in hun bekje pakken en gek zijn op mensen. Hopelijk vinden ze snel een warm mandje! We wensen alle pupkopers onwijs veel plezier met hun pupjes en hopelijk houden we contact, want we willen wel heel graag horen hoe ze opgroeien! Dat het ook later fijne open hondjes mogen worden! Hieronder de afscheidsfoto's en de twee die nog beschikbaar zijn:
In deze week ontwikkelden de pupjes zich tot dikke rakkers, die veel speelden met elkaar, mama Wicca plaagden en allerlei speelgoed uit probeerden. Vooral rinkelbellen en andere vreemde geluiden waren prachtig. Wicca droogde eigenlijk helemaal op, waardoor het poepscheppen voor onze rekening kwam. Dat hebben we geweten hè Gaby, wat kunnen 11 pupjes veel poepen zeg! Oma Catchy paste geregeld op haar kleinkinderen en zette ze, waar nodig, soms even op hun plaats. Het leverde mooie taferelen op, geweldig om te observeren. Halverwege deze week zijn ze geënt en is van 3 hondjes bloed afgenomen voor het MDR1 onderzoek. Hieronder enkele indrukken van deze week:
Week 6 kenmerkte zich door veel puppyknuffelaars op bezoek, maar ook hun hondjes, dus een mooie kans om de pupjes te laten kennismaken met andersoortige vierbeners! Er is een Sheltie langs geweest, maar ook een grotere broer, een Collie en de pupjes waren heel nieuwsgierig naar deze héél anders uitziende soortgenoten. Alle mensen die langs zijn geweest zijn het erover eens dat het een mooi stelletje reboelje is, ze zitten nergens mee en pakken van alles in hun bek, om maar te zwijgen van schoenveters, broekspijpen en vetrolletjes, want daar kun je zo heerlijk aan trekken en proberen het als buit te bemachtigen, hihihihihi. Deze week zijn ze gechipt en zijn ze volledig op de brok gegaan, PRINS PUPPY/JUNIOR dan wel. Moeder Wicca wilde niet zo heel veel meer van ze weten, haar melkvoorraad was echt zo'n beetje op, dus ook het poepjesruimen liet ze grotendeels aan ons over. Jammer dan! De pupjes probeerden het soms nog wel even, maar het deed haar zoveel zeer en uit lege zakjes haal je echt geen melk meer, dus dat betekende vroeg afspenen........... De komende week worden ze geënt en op de 13e gaan we onze pupmiddag houden in Bakkeveen op de zandvlakte, ingang parkeerterrein aan de Mjûmsterwei, bij de uitkijktoren en Café De Dwaler, aanvang 12 uur. Met camera's in aanslag worden er dan vast vele mooie plaatjes geschoten en hopelijk komt elk pupje bij de juiste baas(jes)terecht. Hopelijk mooi weer! Komende week nog even vertroetelen (voor zover dat lukt met dit stel reboelje) en dan de wijde wereld in! Hieronder enkele bezoekjes:
Jeetje, wat een spannende week! Halverwege deze week gingen de pupjes voor het eerst even naar buiten, want het voorjaarszonnetje scheen heerlijk en achter mijn huis is het dan héél snel goed toeven, dus huppakee! De pupjes moesten eerst de boel even verkennen, maar al snel kwamen ze los. Ook Whitney zat er zo nu en dan tussen, maar zoveel pupjes werden haar toch wat teveel aan haar oude wijze hoofd. Ze ging vrij snel toch maar liever binnen lekker op de bank. Ach, het zijn er ook veel hoor Whitney en je bent tenslotte al oud hè. Ook oma Catchy en Kala en Asswan moesten er tussen, zóóóó leuk al die bolletjes wol! Een andere belangrijke verandering was het eten: van papkindjes werden het echt heel snel CARNIBEST eters met na een aantal dagen al PRINS PUPPY/JUNIOR brokjes er doorheen, dus de tandjes werden goed gebruikt en dat was ook wel te merken, want vooral spekrolletjes waren heerlijk om uit te proberen, hè Gaby............ Aan het eind van week 5 konden ze ook 's nachts al wel buiten blijven met mijn prieeltje als prima slaapplaats, lekker op Whitney's kussen of in de mand. Gaby en ik hebben zowat elke avond lekker bij hen gezeten tot soms in de kleinere uurtjes en vreselijk zitten te genieten. Ook zijn er weer veel mensen voorbij gekomen om pupjes te snuiven en te knuffelen, heerlijk vinden ze het................ Prachtig om te zien hoe ze op kleine kinderen reageren. Op Hemelvaartsdag waren ze zo plakkerig van de pap dat we ze heerlijk in het zonnetje in mijn bad achterthuis hebben laten zakken, zodat ze èn schoon werden, èn zwemles kregen. Héél voorzichtig lieten we ze los in het water en genoten van onze waterratjes! Geweldig om te zien hoe ze dit instinctief gelijk doen! Lekker droog gewreven door Sabine (Sabine, nog heel erg bedankt voor je hulp, super!) en Gaby en ziedaar, wat weer een mooie witjes! Ze hebben hun 2e wormenkuurtje gehad en worden nu met de dag brutaler. Speelgoedjes zijn regelmatig het doelwit van hun ondernemingslust en ook broekspijpen en veters zijn zwaar favoriet. We hopen op heel veel mooi weer, zodat ze fijn van zoveel ruimte gebruik kunnen maken en omdat we zelf ook van het buitenleven houden, zitten we er haast constant tussen, dus genieten geblazen! Toen ze precies 5 weken waren op zondag hebben Geertje en ik pogingen gedaan ze netjes in stand te zetten en van voren op de foto te krijgen en deze resultaten en sfeerfoto's van week 5 zijn hieronder te bewonderen:
Wat ging het weer snel deze week! We hebben ze met hun ruim 3 weken verhuisd van de werpkist naar de kamerkennel, zodat ze hun blikveld konden verruimen. De kleine schermutselingen waren er al onderling, het krachtmeten van wie is hier de baas en ook de speeltjes werden ontdekt! Oooohhh wat leuk, al die tingeltangel geluidjes in die speeltjes en vooral de Tasmanian Devil en de Killer Bee waren zwaar favoriet! De eerste pupkopers zijn langs geweest en hebben ze geknuffeld en bewonderd. Ook kwam er steeds meer visite, mijn zusje Jeanette met haar man Bennie, Sabine, die zich lekker konden laten gaan met knuffelen en dan hadden we Whitney, het pittbulletje van Gaby, die héél voorzichtig om het hoekje kwam kijken van de grote kamerkennel en er schoorvoetend in stapte, aan de ene kant heel nieuwsgierig, aan de andere kant volkomen vreemd voor haar, omdat zij zelf nooit puppies heeft gehad en zulk klein grut dus ook niet kent. Mooi om te zien hoe er een wisselwerking ontstond en Whitney nu echt suikertante is geworden op haar oude dag! Ze is al 13 jaar en haast helemaal doof door ouderdom, maar oh, wat heeft ze nog een lol! De pupjes krijgen nu 4 maal per dag pap bijgevoerd. Deze pap maak ik van Sprayfo Lammerenmelk gemengd met Bambix Rijstebloem en ze konden het super waarderen om wat meer stevigheid in hun buikjes te krijgen. Gevolg is wel dat ze kleffe pootjes en bekjes krijgen, maar ach, aandoenlijk is het ook! Langzamerhand gaan we hier wat vers vlees (Carnibest) door heen mengen en beginnen we met Prins Puppy/Junior brokjes om ze te wennen om hun tandjes echt te gaan gebruiken. Dat doen ze nu zo nu en dan al op onze handen en kleren, maar zo zie ik het ook graag: heerlijke open hondjes met een dosis ondernemingsdrang. En vooral na mijn operatie geniet ik er dubbel van. Helaas moet ik nog verder door de mallemolen, allerlei onderzoeken ondergaan en wederom staat er een operatie op het program, omdat in mijn lymfeklieren uitzaaiingen zijn gevonden. Hopelijk zijn er verder geen uitzaaiingen.., daar wil ik ook nog even niet aan denken. Als de uitslagen van longfoto's, lever echo en botscan bekend zijn en hier is geen uitzaaiing, dan worden alsnog mijn lymfeklieren onder de arm verwijderd en moet ik chemo, bestraling en fysiotherapie ondergaan. Pffffffffffffff, ik had héle andere plannen! Maar desalniettemin blijf ik van mijn hondjes genieten en blijf mijn toekomstdromen houden! Hieronder een impressie van hoe week 4 is verlopen:
In week 3 gebeurde er heel veel: de pupjes ontdekten de wereld om hen heen, want net als de oogjes kwamen ook de oortjes open en weldra begonnen ze ook op geluidjes te reageren. Hun gezichtsveld werd met de dag groter en dan worden ze zóóóóóó leuk!!!!!!!!!!!!!!! Omdat mama Wicca toch nog steeds voldoende melk had, hebben de pap perikelen eerst nog maar achterwege gelaten. Ze groeiden nog steeds als kool en hadden steeds mooie volle buikjes. Je hoorde ze ook amper, wat natuurlijk een heel goed teken is. Ook kleine dappere dodo kwam prima mee en haalde eigenlijk haar broertjes en zusjes steeds meer in. Zo tegen het einde van de 3 weken woog ze ongeveer een kilo, terwijl haar zwaarste broertje iets van 1400 gram was, dus dat ging steeds beter! Ze kregen deze week ook bezoek van ome Asswan, die zijn nieuwsgierigheid ècht niet kon bedwingen en met toestemming van mama Wicca (zijn halfzusje) bij haar kindjes mocht kijken. Hij deed dit héél voorzichtig en uiteindelijk ging hij tussen hen in liggen, wat een hilarisch moment opleverde natuurlijk, omdat ze dachten bij hem tepeltjes te kunnen vinden.......... Dat leek hem toch maar het moment om weer op te stappen! Leuke bijkomstigheid is, dat Asswan, doordat ook hij een kind van Dingo is, ook het halfbroertje van de pupjes is, dubbele familie dus! Halverwege de week, nèt voordat ik zelf het ziekenhuis in moest, hebben ze hun eerste wormenkuurtje gehad en ook mama Wicca natuurlijk! Wat was ik blij, dat ik zaterdag, en dag na mijn operatie, weer naar huis kon en ze weer lekker kon knuffelen. Weliswaar moest ik gelijk de eerste nacht thuis onverhoopt ergens anders bakeren.............. Een en ander is te vinden op de pagina van het D-nest................. Omdat de pupjes van Dingo en Wicca nu allemaal zo mooi open de wereld in kijken hebben we naast de vele andere fotootjes ook portretjes gemaakt van het vrolijke elftal, waarvan nog 1 teefje en enkele reutjes beschikbaar zijn, zie hieronder:
In week 2 groeiden de pupjes nog steeds lekker snel. De zwaarste bolletjes waren zondag, toen ze 2 weken werden, boven de kilo en ons kleine dappere meisje was ongeveer 700 gram. We maakten ons geen zorgen meer om haar. Wat een dappere dodo! Wel moeten we er nog een beetje om denken dat de kleineren ook hun portie krijgen, want op de momenten dat mama ze voedt laat ze de melk zo snel schieten, dat het dringen geblazen is om aan die melkbar je gram te kunnen halen! Ze worden natuurlijk ook steeds dikker en de ruimte steeds krapper......... het lijkt soms wel een piramide, al die lijfjes op elkaar gestapeld en een vermakelijke aanblik! Toen ze bijna 2 weken waren, heb ik de kleurtjes met nagellak weer even goed aangestipt en de nageltjes maar eens even iets ingekort, zodat mama Wicca het weer wat aangenamer vond om ze aan haar tepels te hebben. Ook hebben we geprobeerd ze aan de pap te krijgen. Ze hebben weliswaar een paar likjes genomen, maar echt er aan toe zijn ze nog niet. Nog eventjes een paar daagjes wachten dus............. Deze week zijn ook héél geleidelijk de oogjes open gegaan, eentje vond het nog nodig om voorlopig te blijven knipogen! Altijd een prachtig moment om die kijkertjes te zien openen...... en ook op geluiden beginnen ze langzaam aan te reageren. Leuk, leuk, leuk!!!!!!!!!!!!! Deze komende week krijgen ze hun eerste wormenkuurtje, gaan we hen verder wennen aan de pap en krijgen ze aan het einde van de week voor de eerste keer wat Carnibest, lekker vers vlees dus, mjammie!!!!!!!!!!!! Gaby zal het zo dadelijk even alleen moeten klaren (met eventueel een aantal deskundiger mensen in de achterwacht), omdat ik vrijdag geopereerd ga worden. Hopelijk ben ik snel weer thuis, want ik wil er eigenlijk niks van missen.................... Alle teefjes uit dit nestje zijn verzegd naar een nieuw baasje, maar voor enkele reutjes zoeken we nog een warm nestje. U kunt contact opnemen via [e-mailadres niet meer beschikbaar ivm overlijden] of via: [telefoonnummer niet meer beschikbaar ivm overlijden]. Hieronder een reeks foto's van deze 2e week:
De eerste week is eigenlijk heel snel om gevlogen. De pupjes doen het prima, ze drinken goed en groeien uitstekend. Zelfs de kleinste heeft ondertussen haar gewicht verdubbeld, zodat onze eerste zorgen voorbij zijn. Mama Wicca is nu redelijk bijgekomen van haar zware bevalling en wordt bij de dag oplettender en zorgzamer, hetgeen een pak van ons hart is! Ze had de eerste dagen nog wel behoorlijke naweeën, waardoor ze zo nu en dan nog zó bezig was met zichzelf en haar pijn, dat ze haar kindjes vergat. We moesten echt heel erg oppassen met z'n allen, dag en nacht alert zijn, maar we hebben het opgered! Gaby ontpopte zich gaandeweg als echte surrogaatmama en onbewust wisselden we elkaar prima af in de nightshifts. Nu is Wicca volleerd moedertje en gelukkig is de melk heel goed op gang gekomen, zodat het de kleintjes aan niets ontbreekt. Hieronder een aantal foto's van Wicca en haar elftal gedurende deze eerste week:
Zondag ochtend rond 9.30 uur begonnen ineens bij Wicca de weeën. Op de bank braken haar vliezen, waarna ik haar zachtjes richting werpkist heb gedirigeerd. Om 10.13 uur werd het eerste pupje geboren, een teefje van 352 gram. Omdat Wicca erg dik was en dit pupje niet super zwaar, vreesde ik het ergste...................... Na deze wierp ze achter elkaar 5 reutjes, in gewicht variërend van 447 gram, 320 gram, 328 gram, 373 gram en 384 gram om 12.10 uur. Toen was het een tijdje stil. Tjeerd was ondertussen even langs geweest en voorspelde daarna nog 5 teven....... Het leek er even op dat hij gelijk zou krijgen, want er volgden achter elkaar 3 teefjes, variërend van 238 gram, 374 gram en 260 gram. Gaby, Wicca's eigenaar, en ik blij natuurlijk, want de bedoeling is............... nou ja, we wilden toch wel graag eentje kunnen kiezen straks! Qua gewicht zitten er wat kleinere bij, dus spraken we af de boel goed in de gaten te houden! Er zat weer een uurtje rust tussen en toen kreeg ze een bijna zwarte, die een reutje bleek, maar erg lang in het geboortekanaal klem had gezeten. Toen we hem droog hadden gewreven was hij groen, het leek de Hulk wel! Zijn gewicht was ook licht: 290 gram. Het pupje daarna was nòg groener., maar wel groter en woog 377 gram. Met wat wrijven en blazen op het snuitje kregen we ook deze twee aan de praat en toen telden we er al 11.................... Twee en een half uur na deze werd om 18.25 uur het laatste reutje geboren met een gewicht van 398 gram, een stevige jongen dus vergeleken met de anderen. Toen lagen er 8 reutjes en 4 teefjes, pffffffffffffffffffff!!!!!!! Wicca meisje, wat heb je dat knap gedaan en ook nog snel! Gelukkig bleef het hierbij, want ik had de neiging om de gordijnen en het licht uit te doen! Stel je voor dat ze op het licht afkomen........... Door technische omstandigheden met mijn site was ik niet in staat om tot nu toe een (p)update te doen, maar gisteravond ging het jammer genoeg met één reutje heel slecht, toen mama per ongeluk boven op hem was gaan liggen. Door haar onervarenheid en het aantal pups is het constant opletten geblazen en met 3 vrouwen in de buurt, want Geertje was er ook even op kraamvisite en om te helpen met het kleed verwisselen, gebeurt het dan toch! Ik heb hem er onder weg getrokken, maar even later ging het bergafwaarts met hem en in de loop van de nacht, ondanks verwoede pogingen van Gaby en mij om hem erbij te houden, is hij overleden. Ik heb toch besloten hem te laten obduceren om te kijken of er niet een anatomische afwijking was, maar hij bleek aan één kant van zijn lijfje alle ribbetjes te hebben gebroken, de arme ziel! Wat een schrik toen Wicca midden in de nacht wéér op een pupje was gaan liggen, die echt al aan het einde van de tunnel was! Ze ademde niet meer, maar met een lik van mama kwam er toch wat beweging in, hetzij happend naar lucht. Gaby is als een gek gaan wrijven en mond op snuit beademing te doen en opeens had ik de ingeving om een paar hevige pijnprikkels toe te passen. Ik heb haar bij het nekvel gepakt en keihard geknepen, wat ze niet leuk vond, maar door haar gremietigheid en wil om te leven, kreeg ze haar ademhaling op gang en na een uurtje hadden we haar er helemaal bij, wat wel een wondertje genoemd mag worden! Toen lag Camira al weer vredig tussen broertjes en zusjes te drinken bij mams! Al met al moeten Gaby en ik er verschrikkelijk bij blijven om dit soort ongelukken te voorkomen, dus tellen, tellen en nog eens tellen............ Het is wel erg vermoeiend, want dit betekent vaak 's nachts wakker en wederom tellen............. Dan maar overdag ook even slapen soms, want ik ben thuis van mijn werk in afwachting van een operatie vanwege de bij mij geconstateerde borstkanker. Ik moet Gaby tot dat moment begeleiden, zodat zij wanneer ik opgenomen ben, deze vermoeiende doch dankbare taak op zich kan nemen, maar met ook een beetje hulp van Geertje en waarschijnlijk nog wel wel meer mensen, gaat het hopelijk lukken! De 11 overgebleven pupjes hebben wij de volgende Aboriginal namen gegeven met daarachter de betekenissen in het Engels: Coorabin (spring constantly running), reutje Coobowie (wildfowl waters), reutje Cobar (burnt earth), reutje Carbethon (cheerful), reutje Coomalong (plenty of possums), reutje Coolabah (black box tree), reutje Chokerre (red), reutje Cardinia (the dawn), teefje Camira (of the wind), teefje Cooloongatta (fine view), teefje Canungra (place of owls), teefje Hieronder een foto impressie van de bevalling van begin tot einde, waarbij alle twaalf er waren, alleen had eentje zich verstopt:
Neigepearl Warrungal Wiseguy, Wapi Wicca vom Terlüner Schloss import Australië
De keuze was niet zo moeilijk meer, want doordat mijn import reu uit Australië, Neigepearl Warrungal Wiseguy (Dingo) zijn toestemming heeft gekregen om verder ingezet te mogen worden voor fokdoeleinden, vind ik hem een zeer passende partner voor Wicca. Dingo heeft met Wicca's moeder Catchy al bewezen prachtige, gezonde nakomelingen te brengen. Wicca is van mijn eigen fok met een Duitse vader en een Oostenrijkse moeder en is een fijne open hond met een geweldig loopvermogen, een pittig koppie en een temperament van heb ik jou daar. Wicca staat ietsje hoger op haar benen dan haar moeder, dus ik verwacht zeker dat deze combinatie misschien zelfs nog wel mooiere pupjes gaat brengen, mede door het nòg diepere pigment van Wicca vergeleken met haar moeder. Bovendien verwacht ik zeker hondjes met een open karakter en veel werklust èn een geweldig loopvermogen, want dat hebben Dingo en Wicca allebei! Wicca is op 18 en 19 februari 2009 gedekt, zodat we hopelijk rond 22 april de nieuwe wereldburgertjes mogen verwelkomen. Hopelijk mooi lente weer wanneer de pupjes geboren worden! We hebben er nu al zin in!
De afstamming van de pupjes van het C-Nest ziet er als volgt uit:
Voor info over dit nestje kunt U mailen naar: [e-mailadres niet meer beschikbaar ivm overlijden] of bellen met: [telefoonnummer niet meer beschikbaar ivm overlijden]
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Linda Oosterom |
