WSÖ– Bundesmeister FH2 2004
WSÖ– Bundesmeister FH3 2005
|
|||
|
|
||
|
||||||
|
Omdat de pupjes goed gesocialiseerd moeten worden en dat erg moeilijk gaat in je eentje, word ik door Natascha geholpen en zij heeft LALLO onder haar hoede en ik heb LANSA thuis. MUKKES zit natuurlijk nog steeds bij Geertje, die hem met alle zorgen omringt die hij nodig heeft, maar juist omdat MUKKES alleen is, leek het mij een goed idee om hem eens met LANSA te laten kennismaken. Door het grootte verschil vond ik het nog wel verstandig om LANSA niet de vrijheid te geven om boven over MUKKES heen te walsen. Tenslotte is het MUKKES helemaal vreemd om met (bijna) leeftijdsgenootjes te spelen............................ Samen met mijn zus Jeanette zijn we met LANSA naar Geertje gegaan en hebben de beide heren vanaf haar voordeur met elkaar kennis laten maken. Uiteraard wilde LANSA de ruige spelletjes, die hij onderhand wel met KARMA bij mij thuis speelt, ook met MUKKES beleven, maar voor MUKKES was het eerst nog wennen en begeleidden we dit mondjesmaat. Het was wel erg grappig om te zien hoe MUKKES al snel in de gaten had, dat LANSA niet helemaal bij hem kon komen en maakte daar dankbaar misbruik van, de dikke doerak! Een en ander resulteerde in een leuke foto serie, waarin duidelijk te zien was dat MUKKES het steeds leuker begon te vinden. Nog even en ze kunnen allebei los en dan zal het er wel om weg gaan dat het een lieve lust is! Alhoewel............. eigenlijk zouden we graag zien dat LANSA een nieuw baasje zou vinden, want hij is nu ruim 10 weken, heeft al bench training gehad, is goed gesocialiseerd met andere hondjes, groot en klein, met katten, is kleine kinderen en grote mensen gewend en is al bijna voor 100% zindelijk. Bovendien heeft hij al 2 keer een enting gehad, dus hoeft hij alleen nog zijn cocktail enting en eventueel een rabiës enting en dan kan hij er in ieder geval voor een vol jaar tegen! Hij weegt nu ongeveer 10 kilo, dus het is een stevige jongen, evenals zijn broertje LALLO, die eveneens bijna zindelijk is en goed gesocialiseerd is en 2 maal geënt. En ook LALLO heeft bench training gehad. MUKKES zal nog even een paar weekjes moeten blijven, omdat hij nog best wel vaak moet eten. Zijn maagje was natuurlijk nog wat kleiner dan normaliter op die leeftijd het geval zou zijn en door meerdere kleinere porties per dag te voeren, komt hij goed bij. Hij weegt nu met ruim 8 weken zo'n 6 kilo en daar zijn Geertje en ik héél tevreden over! Ook MUKKES leert al aardig om zindelijk te zijn en wordt op en top gesocialiseerd met katten, honden, kinderen, grote mensen, auto's en allerlei geluiden en gebeurtenissen! Resumerend zoeken we dus nog warme mandjes voor LANSA en LALLO van ruim 10 weken en voor MUKKES van ruim 8 weken! Serieuze belangstellenden, die genoeg tijd, energie en liefde in deze prachtige hondjes willen steken, kunnen contact opnemen met [e-mailadres niet meer beschikbaar ivm overlijden] of bellen naar: [telefoonnummer niet meer beschikbaar ivm overlijden]!
Wat wordt MUKKES toch een poepie! Hij was in het begin van week 7 een beetje ziek en omdat hij toch al zoveel heeft mee gemaakt, waren we rap bij de dierenarts, die hem wat antibiotica heeft voorgeschreven en daar knapte hij gelukkig al heel snel weer van op! Pffffffffffffffffffffff, ventje, je liet ons weer schrikken! Hij krijgt van Geertje kleine porties pap, gemaakt van PRINS PUPPY/JUNIOR, en dat in 6 porties per dag, want hij is natuurlijk nog niet zo groot en zijn kleine maagje kan nog niet echt grote porties verstouwen en op deze manier groeit hij het beste! Doordat zijn keeltje zo geïrriteerd was geraakt, blijven we voorlopig nog maar even net doen alsof hij een pupje van 5 weken is............... Later gaan we langzamerhand wel over op vaste brok, maar stapje voor stapje is ons motto! Hij wordt wel met de dag brutaler en laat ook al aardig weten wat hij wel en wat hij niet leuk vindt........... hahahahhaha, die vechtersmentaliteit had hij natuurlijk sowieso al laten zien... wat sterker nog: zonder dat was hij er vast niet meer geweest, dus vent: wij zijn trots op je vechtlust! Met zijn moeder Aïsha stoeit hij al heel wat af, maar oma Sierra is degene die moedert en zijn ontlasting nog steeds opruimt. Prachtig hoe de beide dames dit onder elkaar oplossen! Moeder is de speelkameraad en oma is de opvoedster. En Geertje? Zullen we daar maar pleegmoeder van maken? Toen hij bijna 7 wken was zijn we met hem naar de dierenarts gegaan voor zijn eerste enting, want we willen toch wel graag dat hij zo dadelijk lekker aan een riempje de wereld kan gaan verkennen en dat doen we natuurlijk niet zonder hem eerst te hebben laten inenten! Hij woog op maandag (2 dagen voordat hij 7 weken werd) 3600 gram, dus hij doet het echt super goed op de Prins Puppy/Junior! Nog even lekker zo doorgaan Geertje met die 6 keer voeden en dan zullen we zien dat we er een mooie sterke kerel van kunnen maken! Snoezig is ie al, daar hoeft ie zijn best niet voor te doen......................... Toen hij precies 7 weken was, woog hij net over de 4 kilo........ ga zo door MUKKES!!!!!!!!!!!!!!
MUKKES groeide gestaag door deze week en woog tegen de 6 weken bijna 3 kilo, wat mij toch wel te licht is, maar ja, hij moet gewoon mondjesmaat zijn eten tot zich nemen en dat gaat niet zo snel als we eigenlijk zouden willen. Hij is deze week overgestapt van de rijstebloempap naar de pap van PRINS PUPPY/JUNIOR. Hij is al gechipt en zal binnenkort worden geënt, maar blijft voorlopig nog maar mooi samen met zijn moeder Aïsha, zijn grootmoeder Sierra en zijn pleegmoeder Geertje lekker rond dartelen, totdat het een hele vent is............... Sowieso heeft ie een snoetje om te zoenen en wellicht kunnen we helemaal geen afscheid van hem nemen! Dat hoeft eerst ook nog niet hoor Geertje, we hebben alle tijd om te beslissen welke weg MUKKES zal gaan............................! Ik had ondertussen bericht gekregen van Utrecht omtrent het pupje dat opgestuurd was ter obductie, maar daar zijn we eigenlijk niks wijzer van geworden. Dit pupje is gestorven aan een long ontsteking van bacteriële oorsprong, maar een virale infectie wordt niet uitgesloten. Dus of herpes ten grondslag lag aan de moeilijkheden rondom deze bevalling of niet, zullen we nooit kunnen achterhalen helaas.
MUKKES is in deze week voor het eerst buiten geweest en heeft kennis gemaakt met de bloemetjes en de bijtjes (hopelijk op een positieve manier) en ook weer met zijn echte moeder Aïsha. Op één van de foto's ligt hij tussen mama Aïsha en oma Sierra in. Prachtig stel hoor! Hij slobberde deze week al lekker van de rijstebloem pap en groeide weer flink. Het is een heerlijke wolbaal, die wel weet wat hij wil........... lekker ondeugend zijn!
MUKKES groeide ook in week 4 lekker door en woog al ruim 2 kilo tegen de tijd dat hij 4 weken werd! Wat doet hij het toch goed, een pak van ons hart! Geertje heeft hem in het weekend al een beetje pap voorgezet en dat slurpte hij lekker op. De restjes waren voor oma Sierra, die hem nog steeds als haar eigen pupje masseert en ontlast. Alhoewel......... hij kan nu gelukkig zelf al poepen, dus dat is een zorg minder, maar Sierra ruimt het nog steeds op. Met Aïsha gaat het ook super, zij rent al weer lekker als een vrijgezelle dame met een bal in de bek rond en wat dat betreft zou je zeggen, dat haar niets is overkomen. MUKKES heeft zijn tweede wormenkuurtje gehad en zijn manicure en geniet van alle aandacht die iedereen aan hem geeft, want aan aanloop ontbreekt het niet bij Geertje! Nou, geniet er maar fijn van hoor kereltje, je bent een dappere dodo! Ook samen met de kat Cheetah kan MUKKES het goed vinden, samen probeerden ze Oranje te steunen, maar helaas........ dit mocht niet baten!
Wat doet die MUKKES het goed! Hij woog vanochtend (13-06-2012) zelfs al 1352 gram en ik ben echt heel trots op Geertje en grootmama Sierra! Geertje deed me de afgelopen tijd elke ochtend een update over Mukkes en ik wist dat ik het helemaal aan hen kon overlaten. Wel moeilijk hoor om er even niet heen te kunnen, maar het is gewoon voorlopig even het verstandigst. En dit kereltje is sowieso nog heel kwetsbaar, dus voorzichtigheid is dan ook geboden.......... Maar moeilijk blijft het wel, want je zou zo'n lekker ding toch echt graag willen knuffelen. Hij heeft met 2 weken zijn eerste manicure gehad en met Banminthe pasta zijn eerste wormenkuurtje en begint al aardig door de kamer te scharrelen en met grootmama Sierra op de bank is een traktatie! Hieronder weer een kleine impressie, waarvoor ik Rianne heel dankbaar ben en Harm met zijn telefoon opnamen.
MUKKES doet het hartstikke goed! Dankzij de warme liefdevolle toewijding van Geertje groeit Mukkes gestaag..............., maar hij groeit! En dat is het belangrijkste! Hij wordt mede ondersteund door de masserende tong van zijn grootmoeder Sierra, waardoor hij geen verstoppingen meer heeft gehad en het laatste nieuws was zelfs dat hij bijna een kilo weegt en vandaag, precies met 14 dagen, voor het eerst zelf heeft gepoept. Met moeder Aïsha gaat het ook met de dag beter. Zij gaat vaak even met Geertje en Sierra naar buiten, lekker met de bal spelen, om alle ellende zo snel mogelijk achter zich te kunnen laten. Haar temperatuur is weer helemaal prima met 38,5 en te zien aan de foto's ziet ze er al weer een stuk beter uit dan die vermoeide hond die ze vlak na de bevalling leek......................... Hieronder een kleine foto impressie van kleine Mukkes in de handen van Geertje, onder de zorgen van grootmoeder Sierra en waggelend door de kist, en niet te vergeten samen met zijn "maatje", het aapje, waar hij zich lekker warm tegenaan kan nestelen. Alleen is ook maar alleen hè...............
Het drama voltrok zich de dag na de (p)update van hieronder nog verder.................. Op 26 mei overleden, haast tegelijkertijd, de 2 overgebleven teefjes Mahena Tokee en Mansi zo tegen de avond.................. Ze knepen er gewoon heel voorzichtig en stilletjes tussenuit.............. Ik was er al bang voor, toen ik zag dat ze steeds slapper en stiller werden die dag. Op advies van een ervaringsdeskundige op het gebied van het herpes virus, hebben we toen besloten om het laatste pupje te scheiden van zijn moeder Aïsha, hetgeen ons vreselijk aan het hart ging, maar we zaten midden in de Pinksterdagen, konden weinig anders doen dan misschien verstandig zijn in de vrees dat de pupjes door de moedermelk werden vergiftigd............... Er moet ook bij worden opgemerkt, dat Aïsha haar pupjes ook niet masseerde om ze te laten poepen en plassen, hetgeen dus door mensenhanden moest worden gedaan. Geertje doet haar uiterste best om deze taak waar te nemen en de laatste berichten zijn, dat ook Sierra, de oma, het pupje liefdevol likt en soms ontlast. Dit pupje, Mukki genaamd, verstopte op een gegeven moment toch, maar gelukkig is hij door middel van een Microlax clysma net op tijd van zijn last afgeholpen en ook een tweede keer moest deze vervelende maatregel worden getroffen, maar gelukkig doet hij het goed op de geitenmelk en de verzorgende handen van Geertje en de grootmoederlijke zorgen van oma Sierra. Geertje heeft hem de Friesche naam MUKKES gegeven en hopelijk gaat Mukkes het redden, want een knokkertje is het zeker! Met 8 dagen woog hij 701 gram, dus we hebben hoop! Ik heb besloten om één van de overleden pupjes, die we zolang (tijdens Pinksterdagen kun je niets anders als je geen ruimte meer hebt om ze te begraven) in de vriezer hadden gedaan, te laten opsturen naar Utrecht voor obductie. Ik vermoed het CHV (Canine Herpes Virus), maar obductie wijst dit hopelijk uit.......... Het is geen 100% garantie dat er iets uitkomt begrijp ik van de dierenarts, soms is het herpes virus aanwezig, maar kan het niet worden aangetoond, aan de andere kant is het wel 100% zeker als een uitslag uitkomt dat aanwezigheid van anti-stoffen van herpes aantoont................... Eén ding weet ik vanaf nu zeker: ik laat NOOIT MEER een teefje dekken zonder haar 2 maal een herpes vaccinatie te laten geven, de 1e op één van de eerste dagen van de loopsheid en de 2e ongeveer 10 dagen voordat ze (na vaststelling van drachtigheid) is uitgeteld. Dan krijgen moeder en pups een "boost" en zijn ze het beste beschermd. Uiteraard vermeld ik de uitslag van Utrecht, zodra deze bekend is. Hopelijk kan ik binnenkort een paar leuke foto's van Mukkes plaatsen, maar ik ben even afhankelijk van de opnamen die één van Geertje's zonen met zijn telefoon maakt, omdat ik me voorlopig even helemaal niet bij Geertje vertoon om eventuele besmettingen te voorkomen. Je weet maar nooit! Je moet er toch niet aan denken dat je je gezonde nestje thuis nog kan besmetten, ook al weet je niet wat het is, maar je kunt niet voorzichtig genoeg zijn, lijkt mij......................................... We duimen voor Mukkes! En met Aïsha gaat het langzamerhand ook wat beter. We hebben haar op de Bach Bloesem Rescue druppels gezet en laten haar zo nu en dan fijn met de bal spelen en leuke wandelingen maken, maar helaas moet ze eerst helemaal "opdrogen" voordat ze weer met haar pupje in contact mag................... Een hard gelag, maar het is niet anders. NOOT VAN 01-06-2012: ik kreeg bericht van de dierenarts, dat ze in Utrecht in ieder geval (nog) geen aanwijzingen hebben gevonden voor het herpes virus, maar wel een longontsteking hebben geconstateerd, net als bij een veel eerder geobduceerd pupje. De definitieve uitslagen wat betreft verder onderzoek zullen waarschijnlijk 2 tot 3 weken op zich laten wachten.
Woensdagochtend 23 mei werden Jeanette en ik 's ochtends vroeg al door Geertje gewekt met de mededeling dat Aïsha's temperatuur gezakt was naar 36,9 en dat ze erg onrustig was........................ Tijd voor de bevalling dus! Jeanette en ik zijn vol goede moed richting Geertje vertrokken, nadat bij mij thuis alle hondjes en pupjes goed verzorgd waren, want we hadden er zin in! Het mocht echter allemaal niet zo vrolijk zijn................... Maar een geluk dat je zoiets van tevoren niet weet! Om 09.00 uur begonnen de persweeën en om 09.35 uur kwam de eerste pup ter wereld in een stuitligging, weliswaar nog wel in het vlies en hij woog 392 gram. Ik had al tijden zoiets van het worden er heel veel, maar toen vreesde ik sowieso voor een getal boven de 10, gezien dit gewicht, wat toch niet zo heel hoog was. Hij kreeg van ons, zoals het ons betaamt, een Indianen naam van de Algonguin en deze naam is MUKKI geworden, hetgeen Kind betekent. Precies een uur daarna om 10.35 uur kwam er een teefje en zij kwam eveneens in een stuitligging, ook met haar vlies er nog netjes omheen en woog 427 gram. Zij werd door ons MAHENA TOKEE gedoopt, een Cheyenne naam met de betekenis Klein meisje op blote voeten. En toen werd het stil.......................... en het bleef heel lang stil............ het bleef mij veel te lang stil, want ze had een buik van jewelste en ik ben nooit anders gewend geweest als dat, wanneer er veel pupjes komen, er eerst een stuk of 6 of 7 komen en dat er dan pas een pauze wordt ingelast. Na even beraad met de dierenarts te hebben gehad, heb ik rond 13.00 uur een oxytocine spuit gegeven van slechts 0,2, maar om haar toch maar even een boost te geven. Pas anderhalf uur hierna, om 14.48 uur, volgde er weer een teefje, met het gewicht van 501 gram, die we MANSI hebben genoemd, een Hopi naam met de betekenis Geplukte bloem, want Jeanette moest haar er echt uitplukken. Ging ook al niet echt lekker dus, maar zij deed het verder goed en dat was in ieder geval een opluchting. Toen duurde het weer een hele tijd, waarop nog een teefje 420 gram zich aandiende, die er helemaal groen uitkwam en het ontzettend benauwd had. We hebben haar met veel kunst en vliegwerk, gewrijf met de handdoek, en afzuigpompje, pijnprikkels en wat dies meer zij, er bij gekregen, maar zij moest het ver weg halen................ Zij kreeg van ons de Sioux naam MACHA, hetgeen Aurora betekent. Daarna kwam er om 19.00 uur een reutje, die dood geboren werd. We hebben natuurlijk nog ons best gedaan om hem er bij te krijgen, maar het mocht niet baten. Zijn bekje was blauw en die bleef blauw en we kregen geen ademhaling op gang. Ontzettend jammer natuurlijk, maar dit kan soms gebeuren.......... We hebben hem er gauw bij weg gehaald om met volle moed weer verder te kunnen. Eerst om 19.15 uur heb ik haar weer een 0,2 oxytocine injectie gegeven, waarop om 19.55 uur een reutje met een gewicht van 421 gram ter wereld kwam, maar ook hij was weer doodsbenauwd en kon amper op gang komen. Jeanette en Geertje hebben zich in het zweet gewerkt en wederom met pijnprikkels, afzuigen en zelfs adem inblazen en droogwrijven hoorden we dan eindelijk een kreetje en konden we hem verwelkomen en een naam geven. Dat werd MATAKEE, een Cheyenne naam met de betekenis Groot, sterk en moedig. Een uur later, om 20.55 uur kwam er een doodgeboren teefje, die al helemaal wit in haar bekje was, dus waarschijnlijk al langer dood was. Vlak daarna heb ik maar weer 0,2 oxytocine gespoten en toen ben ik op een gegeven moment met Aïsha naar buiten gelopen, omdat het nog niet echt opschoot. Door de beweging kwamen de persweeën goed op gang en kreeg ze buiten een pupje, die door mijn zusje werd opgevangen en wederom gewreven, geprikkeld en afgezogen werd met ons apparaatje, maar ook deze was weer smoor benauwd en moest met veel moeite op gang geholpen worden. Toen ze tekenen van leven begon te vertonen durfden we haar een naam te geven: MIMITEH, hetgeen in Omahe taal Nieuwe Maan betekent. Daarna heb ik in overleg met de dierenarts nog meer oxytocine opgehaald, want toen duurde de bevalling onderhand al 13 uren en er moest nog meer komen................ Ik had er al weinig vertrouwen in, dat er nog levende pups uit zouden komen, maar alles beter dan een keizersnee en na een spuit van 0,3 oxytocine en weer een race naar buiten, omdat in de werpkist de weeën gewoon te zwak bleven, kreeg ze buiten weer een dode reu om 23.00 uur, die mijn zus in een teiltje opving, maar wat gelijk duidelijk was dat ook deze al langer dood was, want ook dit bekje was helemaal bleek. Gelijk maar weer 0,3 gespoten en om 23.35 uur volgde weer een doodgeboren teef buiten en na daarna nog een 0,3 kwam om 00.25de laatste doodgeborene, een reu............................................ Al met al was op dat moment de balans van 11 pups, waarvan 5 doodgeboren en 2 levende reutjes en 4 levende teefjes over. Wij waren natuurlijk allemaal in en in verdrietig om deze afloop, maar in ieder geval nog blij met 6 levende pupjes. Mama Aïsha was onderhand helemaal kapot, de arme ziel..................... Zo zijn we eerst de nacht in gegaan, maar de volgende dag voltrok zich het noodlot verder, want Macha begon te rochelen en na rijp beraad met elkaar en de dierenarts hebben mijn zusje en ik haar laten inslapen en laten obduceren en het bleek inderdaad, dat ze in één van haar longetjes een longontsteking had. Ook geen wonder, als je zoveel vruchtwater hebt binnen gekregen met ook nog eens je eigen ontlasting erin.................. De avond erop volgend lag ook het teefje Mimiteh heel langzaam er tussen uit te knijpen, ook zij rochelde na deze zware beproeving. Haar hebben we in een ritueel, waarbij we ook de andere pupjes hebben herdacht, begraven. Maar het einde was nog niet in zicht, want de dag erna begon ook het reutje Mataké te rochelen en te piepen en ook hij is aan de gevolgen van deze beproeving overleden. De balans opmakend zijn er dus nu op 25 mei nog 1 reutje en 2 teefjes over, waarvoor wij ook nog ons hart vast houden, want moeder Aïsha is nog steeds dood en dood moe en wij moeten (vooral Geertje nu) geregeld buikjes wrijven om de pupjes zich te laten ontlasten............. We hopen er het beste van, maar leven een beetje tussen hoop en vrees in. Toch hieronder een impressie van de geboorte van het eerste pupje tot aan de zes, die het dan eerst hadden overleefd, met als laatste beeld nog 4 die over waren, erbij opgemerkt dat ook hier nog eentje van is overleden.................................. Iedereen zal wel begrijpen dat wij hier echt niet vrolijk van zijn, oftewel erg verdrietig............. Je weet altijd wel dat er iets kan gebeuren, maar dat het zó zal aflopen? Nee............... en je gunt het ook niemand en al helemaal je hond niet...................
Omdat Geertje héél graag bereid is om het nestje van Dohate (Aïsha) groot te brengen bij haar thuis, heb ik het toch aangedurfd om ook Aïsha te laten dekken. Ik kan geen betere oppas voor een nestje krijgen dan Geertje, die echt al haar energie besteedt aan moeder en de pupjes en grootmoeder Sierra mag mooi mee helpen met opvoeden, iets waar zij heel goed in is! En Geertje was zo blij toen we de echo lieten maken en er duidelijk minimaal 6 pupjes te zien waren. Ze glunderde, want nu krijgt ze 3 generaties thuis, vertelde ze vol trots aan de dierenarts. Wij verwachten dit nestje rond 24 mei. Voor deze combinatie had ik Bandit of Black and White Island in mijn hoofd, want ik ben al jaren helemaal wèg van de vader van Liam, zoals Bandit wordt genoemd, want deze hond, Herkules-King von Nicolaiberg, is een geweldige karakterhond, die menige africhtingstitel op zijn naam heeft staan, maar ook uitblinkt in het speuren en ook daarmee wedstrijden heeft gewonnen, waaronder 4 jaar op rij de RWS Bundesleistungssieger titel en een paar jaar achtereen Speurhondenwedstrijden in Oostenrijk! Naast zijn Sch.H. III en FH 3 certificaten heeft hij ook nog eens een Reddingshond certificaat, kortom een echte allround hond, want ook in schoonheid heeft hij het Duits Kampioenschap behaald! Liam zelf is een mooie jonge stoere hond, die zijn vader zeker eer aan deed door op de IV van de ZWHVN een geweldige karaktertest af te leggen. De foto's van Liam zijn door Mascha de Lange en Sander Kamperman gemaakt, waarvoor hartelijke dank! En natuurlijk dank aan Heleen, die mij deze mooie stoere reu heeft gegund voor Aïsha en haar gastvrijheid tijdens de dekkingen. Van deze combinatie verwacht ik gezien de bloedlijnen van Herkules-King, Hoby Finn en natuurlijk Bossanova fijne karakterhonden, maar ook hopelijk anatomisch goed gebouwde honden, waarmee geshowd kan worden. Gezien de karakters van beide ouderdieren zullen de pupjes vast een fijn open karakter ontwikkelen, welk door Geertje's bezieling tot bloei zal komen, wat hen ook als fijne huishond zeer geschikt maakt. De beide ouders hebben HD A, ED 0, zijn MDR1 +/+ (vrij) en DM N/N (vrij), waardoor de pupjes ook MDR1 vrij en DM vrij zullen zijn. Ook zoek ik voor een teefje uit dit M-nest een warm gastgezin, het liefst in de buurt van Drachten, om in mijn fokprogramma te kunnen opnemen. In welke vorm deze overeenkomst gesloten wordt, kan besproken worden. Serieuze belangstellenden kunnen contact met mij opnemen via de mail: [e-mailadres niet meer beschikbaar ivm overlijden] of bellen met: [telefoonnummer niet meer beschikbaar ivm overlijden].
|
|
| Linda Oosterom |