|
|||
|
|
||
|
||||||
|
Toen de pupjes de 8e week ingingen, werden ze langzamerhand opgehaald door hun nieuwe baasjes. De reutjes zijn allemaal in Nederland gebleven, maar de beide dames zochten het ver weg............... de ene ging met mijn vriendin Malin mee naar Zweden en de andere vertrok naar België. Ik wil hierbij Greetje Dozeman nog heel hartelijk bedanken, dat zij mij heeft geholpen en Namid heeft opgevangen, toen ik er compleet doorheen zat en naar het ziekenhuis moest, omdat ik weer vreselijk moe was door de lage HB. Greetje, je bent een moordwijf, echt, ik ben je heel erg dankbaar. Verder wil ik alle nieuwe baasjes héél veel plezier wensen met hun Terlüner Schloss-pupjes en dat de lol maar wederzijds mag zijn en dat de hondjes datgene mogen gaan doen met hun baasjes, waar ze goed in zijn, maakt niet uit of dit gewoon fijne huiskameraad is, of een hondje die behendigheid doet of welke andere tak van sport ook. Hopelijk gaan NASHOBA en NAHYAH ooit nog voor nakomelingen zorgen! Hieronder de afscheidsfoto's:
Toen alle reutjes weg waren, ben ik met BOSSANOVA en de beide dames NAHYAH en NAMID naar de A7 geweest en wat een lol hadden ze daar! Het leek al een beetje zomer te worden, prachtige boterbloemen en pupjes er tussen, die je haast niet eens terug kunt vinden, zo hoog staan ze! Ze hebben even lekker de boel verkend, zijn zelfs even wezen pootje baden, brrrrrrrrrrrrrr, het water vonden ze nog wel wat koud en ze vonden het reuze interessant, toen Bozo achter een balletje aan ging het water in. Binnenkort de afscheidsfoto's.
Week 7 en 8 kenmerkten zich grotendeels door het maken van de verdeling, wat anders is verlopen dan de planning was. Allereerst was het steeds erg spannend of we op zondag 26 mei wel naar Bakkeveen konden, omdat de weersomstandigheden telkens zeer slecht waren (zucht, niet te spreken van alle weken dat de pupjes ook al niet naar buiten konden..........), maar uiteindelijk zou het feest toch doorgaan. Helaas gooide NURAYÉ roet in het eten en moest ik de hele boel op het laatste moment afblazen. Heel erg jammer voor de pupkopers, want die hadden zich er op verheugd natuurlijk en ook vooral voor de pupjes, want normaliter is zo'n puppy middag een super leuke ervaring en daarnaast een goede socialisatie. Soms lopen de dingen anders dan je graag zou willen. Al met al werd ik genoopt om de verdeling voor de meeste mensen via de telefoon te doen en konden we de afspraken maken wanneer de pupjes gehaald konden worden. Gelukkig kwamen na zondag een paar leuke dagen, waardoor we met z'n allen nog even voor het huis konden genieten, terwijl de pupjes als dollemannen de voortuin verkenden en over elkaar buitelden van de pret. Zo konden ze nog een beetje schade inhalen van wat ze mis gelopen waren. Mama Lizzy is ondertussen weer opgehaald door een dolgelukkige Ineke, die haar vreselijk had gemist en andersom misschien ook wel een beetje, getuige de foto van beiden op mijn bank.............. Hieronder van alle hondjes standfotootjes en kopfotootjes en ik wil hierbij alle fotografen hartelijk bedanken voor het maken van deze opnamen van soms haast onmogelijk in stand te krijgen bandieten! Eén van de teefjes zoekt nog een warme mand, maar dit is een pittige dame, wel lief hoor, maar ze weet wat ze wil en laat zich niet ondersneeuwen! Het is duidelijk een hondje dat het waarschijnlijk wel leuk zullen gaan vinden om iets met haar toekomstige baasje te gaan doen, hetzij gehoorzaamheid, hetzij behendigheid of misschien zelfs speuren of IPO. Serieuze belangstellenden kunnen meer informatie vragen via [telefoonnummer niet meer beschikbaar ivm overlijden] of via de mail: [e-mailadres niet meer beschikbaar ivm overlijden]. De meeste hondjes zijn in week 8 opgehaald door hun nieuwe baasjes, maar daar maken we volgende week in één keer een nieuwe (p)update van!
Wat een prachtige samenloop van omstandigheden, dat mijn zus Jeanette graag een dagje wilde komen om puppies te snuffelen en deze afspraak bleek samen te vallen met de komst van de chipper van de Raad van Beheer! Voor Jeanette was dit de eerste keer dat ze meemaakte dat een heel nest gechipt werd en haar hulp was uiteraard zeer gewenst! Ik kreeg naast de nest controle ook locatie controle, waarbij alle aanwezige honden gecheckt werden op hun identiteit, maar ook alle vertrekken, zoals de kennels en de bijkeuken. Alles was akkoord en goed schoon en netjes, overal stond vers water en de moeder had vrije keus om haar pupjes op te zoeken, maar ook de gelegenheid om bij haar pupjes (lees: scherpe tandjes) weg te komen en de pupjes werden kerngezond bevonden. Toch altijd fijn om te horen! Grappig dat Aeltsje op dat moment langs kwam om een bakje koffie te halen en even bij te kletsen. Zo was ze getuige van deze controles. Verder kregen de pupjes nog veel meer bezoek. Natuurlijk kwamen toekomstige pupkopers langs, die hun hart op haalden (en de pupjes genoten natuurlijk van al die aandacht), ook Marjan was er niet bij weg te slaan en zoals eigenlijk met elk nest gebeurt, kwamen ook Antonette en Silas met Ben voorbij. Geertje is eigenlijk haast elke dag paraat om me bij te staan, maar stiekem blieef ze soms wat langer hangen omdat ze zich zo moeilijk kon losweken van het stel Banditos. Want bandieten zijn het zeker, ze proberen nu echt hun tandjes op van alles en nog wat uit en reken maar dat die scherp zijn! Mama Lizzy heeft hen al duidelijk gemaakt dat zij geen melk meer heeft en er niet van gediend is, als ze het nog proberen..... Ze zitten volledig op PRINS PUPPY/JUNIOR brok, dus ze zijn volledig gespeend. Wel een mooi gezicht hoe Lizzy met hen speelt en ze uitlokt om ook de speeltjes in de bek te pakken. Belangrijk voor hun ontwikkeling! Hieronder weer een impressie van week 6:
In week 5 verhuisden de pupjes van de kamerkennel naar de bijkeuken, want ze hadden ontzettend veel plezier met elkaar, maar rolden daardoor al heerlijk door hun plasjes heen en dat is niet fijn. Niet voor hen, maar ook niet voor mij, er was geen bijhouden meer aan. In de bijkeuken kon ik weer lekker houtspaanders strooien en dat was dikke pret! Ze kregen uiteraard hun piepbeestjes en andere speeltjes mee en konden naar hartenlust rollebollen en rukkeplukken zonder vies te worden! Ze gaven al snel aan ook wel héél nieuwsgierig te zijn naar wat er over het schutje en in de achtertuin allemaal te ontdekken viel, dus bij de eerste de beste gelegenheid (lees: mooi weer) mochten ze naar buiten. Wat een lol! Dit was nòg leuker dan in het zaagsel spelen en toen ze veel bezoek kregen, o.a. van Marjan en Ben, van Jan en An Peeters, van Willy, maar later ook van Mirjam, Marco en kids met aanhang, genoten ze......................... lekker in mouwen bijten hoorde daar ook bij, sabbelen op vingers, maar ook aan broekspijpen hangen was een favoriete bezigheid. Geertje hield elke keer een "groepshug" en ook dat was geweldig leuk, want dan konden ze haar mooi bij haar paardenstaart grijpen, helemaal te gek! Gaandeweg de week ben ik begonnen met geweekte brok (PRINS Puppy/Junior) door de pap te mengen en ook dat ging er prima in. Tegen het einde van de week zaten ze volledig op de PRINS brokjes en zo te zien aan hun groeistuipen doen ze het daar weer best op! De pupjes kregen deze week ook weer veel nieuwe speeltjes, leuk, leuk, leuk (vooral die geweldige papagaai Willy!) en lekkere hapjes te kluiven, maar daar wachten we nog wel even mee. Eerst goed eten zei Likkepot................. Wel wil ik hierbij al die lieve mensen heel erg bedanken voor hun leuke cadeautjes, want ze worden zeker heel erg gewaardeerd. De speeltjes werden steeds meer ontdekt en ook mama Lizzy deed vrolijk mee en daagde haar pupjes vaak uit om te komen spelen, zo'n leuk gezicht! Natuurlijk kon Bozo dan ook niet achterblijven en werd weer kind.............. Laten we hopen op veel mooie droge dagen, des te vaker kunnen we naar buiten en misschien de komende week voor het huis? Dan worden de visuele prikkels, maar ook de auditieve nog heftiger en ook dat is weer belangrijk voor de socialisatie. Het hertenkamp naast mijn deur biedt genoeg mogelijkheden. Er komen altijd mensen langs met opgewonden kinderen, honden, buggies, schreeuwende dieren, auto's, brommers, fietsers en voetgangers en deze indrukken krijgen ze maar mooi gelijk mee. Er zijn nog steeds enkele pupjes beschikbaar. Bel gerust met [telefoonnummer niet meer beschikbaar ivm overlijden] of mail naar [e-mailadres niet meer beschikbaar ivm overlijden] voor informatie.
Hieronder enkele impressies van week 5:
Week 4 werd begonnen met 1 keer pap en zo hebben we het opgebouwd naar 4 keer per dag, elke dag een keertje meer. Zo zaten ze dus met 24 dagen op de volle 4 keer en smullen dat ze deden. En kliederen.................. heerlijk, die snoetjes! Als ze wat over lieten mocht Lizzy dat opsmikkelen en dat liet ze zich geen 2 keer zeggen natuurlijk. Ook zijn er weer een aantal malen toekomstige baasjes langs geweest om te knuffelen en te snuffelen. Zowel de mensen als de dieren genoeten ervan en het is oh zo goed voor de socialisatie. Op dag 25 hebben ze de eerste Panacur Pasta gekregen tegen de wormen en dat gedurende 3 dagen. Ik merkte dat ze met Panacur minder moeite hadden dan met Banminthe, dus het smaakje beviel zeker beter. Ook Lizzy kreeg gedurende die 3 dagen een Panacur, want anders is het dweilen met de kraan open natuurlijk. Ook werden de nageltjes voor de 2e keer geknipt, want die waren al weer als dolkjes zo scherp en dus zeer onprettig voor Lizzy. Ze hebben deze week ontzettend veel gespeeld met elkaar (zo leuk, die grom geluidjes) en ook mama Lizzy begon ze uit te dagen om te spelen. Ze hebben allerlei speeltjes gekregen, de meeste met piepertjes erin, dus dikke lol..................... zelfs Lizzy werd er weer helemaal kind van! Ik keek trouwens even vreemd op mijn neus toen Lizzy van liggend ineens staand haar pupjes begon te voeden............. best wel vroeg, maar soms gaat ze er ook wel weer bij liggen en het leukst is dat wanneer ze visite krijgt van Geertje of mij. De pupjes worden nu met de dag leuker en als het weer zo blijft, mogen ze binnenkort eens even naar buiten. Geertje heeft me ontzettend geholpen om de boel achter goed voor te bereiden en met de stoom cleaner alles lekker schoon te maken, want die kleintjes zijn natuurlijk erg vatbaar voor bacteriën en dat moeten we niet hebben! Het feest kan dus beginnen, we hopen dat de weergoden ons gunstig gezind zijn...................... Geertje, ik ben je ontzettend dankbaar voor al je hulp en wil dat hierbij nog even extra benadrukken. Eveneens wil ik Monique en Hans heel erg bedanken dat ze mij aan een extra vetbed hebben geholpen, want ik was zo dom geweest om de enige reserve die ik nog had, in tweeën te knippen een tijdje geleden. Lieve mensen, super bedankt! Mocht U belangstelling hebben voor een pupje uit deze beloftevolle combinatie van gedeeltelijk oude Zweedse lijnen en Duitse, Oostenrijkse en zelfs Australische lijnen, neem gerust contact op met [telefoonnummer niet meer beschikbaar ivm overlijden] of stuur een mailtje naar [e-mailadres niet meer beschikbaar ivm overlijden]. Hieronder enkele foto's van week 4:
Jeetje, wat is week 3 snel om gevlogen. Kwam misschien ook wel mede doordat ik een dagje ziekenhuis tussendoor had om nieuw bloed te krijgen, want mijn HB gehalte was erg laag en ook mijn bloeddruk was met 99 / 50 super laag. Ondertussen had Lizzy even een buikgriepje, wat mij aardige hersenspinsels bezorgde in het ziekenhuis, control freak die ik ben. Geertje had al aangeboden om eventueel in mijn plaats bij de pupjes te slapen die nacht als ik moest blijven, maar dat was gelukkig niet nodig en Lizzy was de volgende dag al weer aardig de oude. Even wat Rodi koken met wat rijst en toen knapte het snel weer op! Bedankt Clementine voor de tip! De pupjes begonnen op dag 15 al te reageren op geluiden en de dag erna, toen ik mijn klik geluidjes maakte, kwamen de kopjes omhoog, geweldig! Vanaf dit moment gingen ze open naar de wereld. Ze waren al een tijdje wat met elkaar aan het stoeien onder allerlei grom en blaf geluidjes, maar nu konden we er ook wat speelgoed ingooien natuurlijk en zelfs met mams gingen ze soms aan het stoeien. Zo'n lief gezicht! Toen ze 20 dagen waren kregen ze bezoek van toekomstige pupkopers en ze genoten zichtbaar van deze aandacht. Dat genieten was natuurlijk wederzijds, want de visite genoot misschien nòg wel meer van de pupjes....................... Ook Bozo (Bossanova) mocht langzamerhand komen buurten van Lizzy! Zo nu en dan moest ze hem op haar manier nog even duidelijk maken dat er grenzen waren aan zijn, overigens altijd zeer voorzichtige, benadering van haar kids en die ouwe heeft ervaring genoeg om te weten dat de dames het dan voor het zeggen hebben............. Na het puppybezoek hebben Geertje en ik de werpkist verwijderd, zodat hun belevingswereld véél groter werd. Zo nu en dan waren er al een paar aan de wandel geweest en dan was het niet eerlijk verdeeld, want dan lagen de brutalen lekker bij mams aan de melkbar en de anderen bleven hongerig en schreeuwend achter. Dan maar allemaal de grote wereld in en lekker op een matras met vetbed uitrusten na alle nieuwe ontdekkingen. Ook kwam ome Bozo eens even langs en mocht van Lizzy achter haar toekijken hoe zij haar pupjes voedde. Wat een privilege! Ook mochten ze op dag 21 voor het eerst een "slobber" proberen van Sprayfo lammerenmelkpoeder, gemengd met rijstebloem. Natuurlijk werd dit een kliederboel van jewelste! Wie weet nog wat foto's in de komende week van dit soort festiviteiten, want vandaag lukte het nog niet omdat Geertje en ik zelf de vingers onder de pap hadden zitten en het geen wijs idee was om daar de camera bij te pakken. Volgende keer beter! Hieronder een verslag van week 3:
Week 2 kenmerkte zich door veel handelingen en veranderingen Toen ze 10 dagen oud waren, hebben Geertje en ik ze de nageltjes geknipt. Lizzy kon deze handeling zeker erg waarderen, want de puntjes waren al aardig scherp................ Ik was met mama Lizzy ook begonnen met een Panacur en omdat ik de pupjes ietsje zeurderig vond, heb ik hen ook maar gelijk ontwormd met Banminth pasta. Bah, vies............. tenminste................. zulke gezichtjes trokken ze wel, maar het gezeur was daarna wel mooi afgelopen, dus goed gegokt! Tegelijkertijd hebben we ze ook nog even opnieuw "gemanicuurd" zoals Geertje dat noemt, oftewel van nieuwe frisse nagel lak stipjes voorzien om ze uit elkaar te kunnen houden. Hun oogjes begonnen met 10 dagen ook al te kieren en met 12 dagen zagen we open oogjes, zooooooooooooo schattig altijd! Ze zien dan nog niet veel, eigenlijk alleen maar donker en licht en misschien wat schaduwen, maar het is het begin! Ook scharrelden ze langzamerhand al aardig rond in de werpkist, hetzij nog wat stuntelig, maar gaandeweg werden de bewegingen krachtiger en vandaag deden ze echte stapjes, vooral op het moment dat mama Lizzy de kist instapte. Soms ging dit even later gepaard met protest, omdat mama alleen de kontjes even schoon likte en daarna weer verdween. Jeetje wat een keeltjes dan! Toch zorgt Lizzy nog steeds super goed voor haar kleintjes en vloeit haar melk rijkelijk, gezien de mooie gewichtjes. Nu is het wachten op het openen van de oortjes en dan kan de pret beginnen. Geertje en ik kunnen haast niet wachten.......... Hieronder weer een verslag in beeld van week 2:
Al weer een week is omgevlogen! De pupjes zijn behoorlijk aangekomen in deze week, getuige Geertje's commentaar gisteren....... Onder de uitspraak "Wat een rolmopsjes" verwelkomde zij moeder Lizzy en haar kids, die er dus majestueus bij lagen! Het duurde wel heel even voordat de melk op gang kwam, maar toen het eenmaal vloeide hoorden wij ze heerlijk "klokken"! Deze eerste melk, ook wel colostrum genoemd, is ontzettend belangrijk voor de pasgeboren pupjes, want hierin geeft de moeder haar antistoffen door. Deze antistoffen zijn ontzettend belangrijk voor de opbouw van het immuunsysteem van de pupjes. Lizzy was ontzettend verzorgend en ook beschermend ten opzichte van haar pupjes, een oermoeder eerste klas. Geertje kwam haast elke dag om mij te helpen met èn het schrobben achterthuis èn het verschonen van de werpkist. Veel bukwerk, hetgeen voor mijn rug haast ondoenlijk is geworden. Natuurlijk kon Geertje daarna lekker de tijd nemen om met de pupjes te knuffelen, ze te wegen en ze, indien nodig, van verse nagellak stipjes te voorzien. Geertje nam daar uiteraard altijd mooi de tijd voor, ze was er niet bij weg te slaan zeg maar, hahahahahaha, een betere verzorgster kun je haast niet vinden! Geertje, heel hartelijk bedankt voor je hulp, zonder jou zou ik het niet redden denk ik. En jij vindt het helemáál geen plaag volgens mij!
Hieronder een beeldverslag van de eerste dagen tot aan het einde van week 1:
Precies op de uitgerekende datum van 8 april en heel netjes 63 dagen na de 1e dekkingsdag besloot Eirlys (Lizzy) met de bevalling te beginnen. Mijn zusje Jeanette was zaterdags al gekomen, maar het was wel duidelijk, ook mede door de temperatuur van nog steeds 37,8 graden, dat het die dag in ieder geval nog niet zou worden. Tijd zat om een lijst door te nemen met prachtige Indianen namen met een N. Zondagsochtends hoefde ik al niet meer te temperaturen, want de tekenen waren duidelijk: ze hijgde veel, kroop achter me op de bank, keek in allerlei hoekjes en begon tegen de avond wat te krabben, dus wachten, wachten, wachten.............. Het werd duidelijk dat het na twaalven ging worden, we zaten zo'n beetje op een punt van gaan we nog eventjes liggen of niet, toen ze toch begon. Eigenlijk kon je amper persweeën vernemen, zo snel ging het en om 01.18 uur werd de eerste pup geboren. Het was een reutje, die van ons de prachtige Sioux naam NURAYÉ kreeg, hetgeen sterker dan de wind betekent. Nurayé woog 463 gram. Als de wind ging het ook, want om 01.35 volgde nog een reutje met een geboorte gewicht van 486 gram, die wij een Cheyenne naam hebben gegeven: NAICA, met de betekenis wolvenzoon. Nòg sneller volgde de derde pup om 01.55 uur en dat was een teefje! Zij woog 514 gram en kreeg de Sioux naam NAHYAH, wat wolvenvrouw betekent. Hierop duurde het eventjes langer, maar toch ook vlotjes om 02.22 uur kwam als vierde weer een reutje. Hij werd NIKAN gedoopt, een Potawatomi naam met de betekenis mijn vriend. Hij woog 496 gram. Wéér vlak daarna om 02.55 uur kwam een reutje, de vijfde pup, met een geboorte gewicht van 466 gram, die de mooie Navajo naam NIYOL meekreeg, hetgeen wind betekent. Om 03.35 volgde de zesde pup, ook een reutje, die maar liefst 613 gram woog. Hij kreeg de Algonquian naam NOOTAU met de betekenis vuur. Daarna duurde het eventjes wat langer tot de zevende zich aankondigde. Dit werd een teefje met een gewicht van 522 gram. Zij kreeg de Chippewa naam NAMID, hetgeen sterrendanser betekent. Zij hapte even naar lucht, hetgeen Lizzy prachtig oploste door haar een tijdje in de bek te pakken en zachtjes te knijpen, zodat het laatste vocht eruit liep! Hierna laste Lizzy een iets grotere pauze in. Om 06.30 moest Jeanette de achtste en laatste pup, een reutje, eventjes meehelpen, omdat hij in een stuitligging lag. Dit ging verder prima, want mama Lizzy wist wederom precies wat ze moest doen, toen NASHOBA ( een Choctaw naam met de betekenis wolf) een beetje benauwd was, want ze pakte ook hem in haar bek en kneep en kneep, net zolang tot hij normaal ademde! Prachtig om te zien hoe moeder natuur precies weet wat ze moet doen! Eigenlijk hebben wij amper hoeven in te grijpen, we hebben wel zo nu en dan wat pupjes in een teiltje gepakt op het moment dat Lizzy in de persweeën zat. Dit om haar de ruimte te geven, maar bovendien de pupjes die dan al mooi droog waren te beschermen tegen het opnieuw vies en nat worden, want tja, zo'n bevalling brengt nu eenmaal de nodige nattigheid en troep met zich mee. Steeds tussendoor droog maken en na een geboorte, hup, de pupjes er weer bij en mama Lizzy vond het prima! De uiteindelijke score werd dus 6 reutjes en 2 teefjes met prachtige gewichten en ze deden het allemaal gelijk heel goed, onmiddellijk richting tepels en gelijk drinken! Altijd weer heel apart om te zien hoe de moederhond dan gelijk haren rondom de tepels gaat loslaten. Wonderbaarlijk hoe die hormonen werken en altijd weer prachtig om een bevalling mee te maken. Vooral als het zo gaat zoals deze keer! Zonder complicaties, het was ook helemaal niet nodig om tussendoor ocytocine te spuiten, het was niet nodig om vliezen te breken, alles deed Lizzy mooi zelf, ze wist gewoon precies wat haar te doen stond, geweldig! Grote kanjer ben je Lizzy! Hierbij wil ik ook mijn zusje Jeanette weer eventjes in het zonnetje zetten vanwege haar grote steun tijdens deze zware nacht. Ook jij bent een kanjer meid, hartelijk bedankt! Je bent onderhand een volleerd baakster! En ook mijn zwager Bennie bedankt voor het helpen met wassen van Lizzy na de bevalling, want deze handeling is voor mij haast onmogelijk. Drekwerk zullen we maar zeggen!
Hieronder een foto impressie van de geboorte van pup tot pup:
Eirlys vom Terlüner Schloss (Lizzy) is op maandag 4 februari en woensdag 6 februari gedekt door Sunnantorps Grant Gawain (Grando). Ik ben die maandag vertrokken naar Jan en An Peeters en dat bleek een goede zet, want die avond werd de eerste dekking een feit. Ik ben die nacht blijven slapen om de volgende dag naar Renate Stubenrauch te vertrekken (Vom Steinbruch) om haar op te halen. Renate wilde dolgraag haar Grando nog eens zien, wat een emotioneel weerzien werd, want Renate mist haar lieveling wel heel erg. Destijds was het herplaatsen van Grando gewoon de beste oplossing, maar ja, verstand en gevoel hè................. altijd ruzie.............. Renate mag van Jan en An echt vaker komen, als ze Grando nog graag weer wil zien en qua afstand is dat niet het grootste bezwaar! Die middag had ik samen met Jan besloten om Lizzy daar te laten, zodat er eventueel nog een tweede dekking kon plaatsvinden, terwijl ik met Renate naar haar huis ben gegaan. Het was al wel 3 jaar geleden dat ik haar familie voor het laatst had gezien, dus dat werd wel eens tijd. Nadat ik daar een nacht ben overgebleven en 's ochtends werd verrast door een best pak sneeuw van wel zo'n 15 centimeter, ben ik toch weer richting Egchel getogen om Lizzy weer op te halen en daarna richting huis te vertrekken. Jan had ondertussen al gebeld dat Grando en Lizzy nogmaals hadden gekoppeld, dus 2 prima dekkingen! En nu maar duimen.................................! Hierbij wil ik Jan en An ook nog even ontzettend bedanken voor hun hartelijke ontvangst, want die was echt super! Van deze combinatie verwacht ik temperamentvolle langstokharige hondjes, die zich makkelijk zullen laten leiden. Het zullen zeker wel "doe hondjes" worden. Ik verwacht geen luie "laid-back" hondjes, dus zoek ik ook actieve mensen voor deze pupjes. Hopelijk krijgen ze ook de mooie looks mee van papa en mama, want die twee vullen elkaar prima aan. Bovendien hebben ze beide een geweldig open en mensvriendelijk karakter. Beide hebben ze prima heupen en ellebogen. De pupjes zullen DM vrij zijn en kunnen geen lijder zijn van het MDR1. Rond 8 april verwacht ik de pupjes uit deze beloftevolle combinatie.
De echo van 7 maart liet tenminste 8 pupjes zien, dus JIIHAAAAAAAAAAAAAA, wij hebben nu nog meer zin in het voorjaar! We kunnen nog reserveringen aannemen voor een pupje uit deze combi. Belt U gerust met [telefoonnummer niet meer beschikbaar ivm overlijden] of stuur een mailtje naar: [e-mailadres niet meer beschikbaar ivm overlijden].
Wir erwarten von dieser Kombination temperamentvolle, arbeitsfreudige Welpen. Hoffentlich bekommen die auch "die Looks" von Vati und Mutti, die einander prima vervollständigen werden. Die haben beide ein offenes, menschfreundliches Wesen. Die Hüfte und Ellbogen sind von beide prima. Die Welpen werden DM frei sein und können kein MDR1 Betroffene sein. So etwa 8 April erwarten wir diese vielversprechende Welpen. Der Ultraschall von 7 März liess mindestens 8 Welpen sehen, YIIIIHAAAAAAAA, nun freuen wir uns um so mehr aufs Frühjahr! Wir nehmen noch Reservierungen an. Rufen Sie ruhig 0031 - 621402212 an oder schicke ein E-Mail nach: [e-mailadres niet meer beschikbaar ivm overlijden].
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Linda Oosterom |
